คู่มือหอชมวิวรวมชาติโคซอง — จุดที่มองเห็นเกาหลีเหนือด้วยตาเปล่า ตั้งแต่ขั้นตอนเข้าออกจนถึงภูเขากึมกัง

หนึ่งในคำถามที่ลูกค้าที่มาเที่ยวเกาหลีถามผมบ่อยที่สุดคือข้อนี้

“มีที่ไหนที่มองเห็นเกาหลีเหนือได้บ้างไหม”

มีครับ คือ หอชมวิวรวมชาติโคซอง ในจังหวัดคังวอน ต่างจากพันมุนจอมและอิมจินกักที่คนรู้จักกันมาก ที่นี่เป็น หอชมวิวริมทะเลที่ขับรถจากซกโชแค่ 50 นาทีก็ถึง มองเห็นชายฝั่งเกาหลีเหนือด้วยตาเปล่า และวันฟ้าใสจะเห็นถึงภูเขากึมกัง

ผมเกิดและโตที่ซกโช ทุกวันนี้ก็ยังเปิดร้านมุลฮเวอยู่หน้าหาดซกโช เล่าเรื่องหอชมวิวรวมชาติให้ลูกค้าฟังบ่อยจนคิดว่าเขียนรวมไว้เป็นบทความเดียวไปเลยดีกว่า เรื่องที่เคยพูดสั้น ๆ ไว้ใน นั่งรถบัสสองชั่วโมงจากโซล คราวนี้จะลงรายละเอียดให้ครบครับ

ข้อมูลพื้นฐานแบบเห็นภาพรวม

ค่าเข้าชม ค่าจอดรถ และเวลาเข้าออกอ้างอิงจากเว็บไซต์ท่องเที่ยวของอำเภอโคซอง ส่วนปีที่เปิดอาคาร ความสูง และความสูงจากระดับน้ำทะเลอ้างอิงจากข่าวเดือนตุลาคม 2022 ตรวจสอบทั้งหมดเมื่อเดือนตุลาคม 2026 เวลาปิดรับช่วงฤดูร้อนแต่ละแหล่งให้ข้อมูลไม่ตรงกัน จึงไม่ได้ใส่ไว้ ค่าเข้าชมและเวลาเปลี่ยนตามฤดูกาลและสถานการณ์ เพราะเป็นการเดินทางไกล ก่อนออกเดินทางโทรถามสักสายหนึ่ง จะดีที่สุดครับ

หอชมวิวรวมชาติเป็นสถานที่แบบไหน?

หอชมวิวรวมชาติตั้งอยู่ ตรงปลายสุดฝั่งตะวันออกของเส้นหยุดยิง ตรงจุดที่จรดทะเลพอดี อยู่ในเขตควบคุมพลเรือน บนสันเขาสูงจากระดับน้ำทะเล 70 เมตร โดยมีเส้นจำกัดเขตใต้และเส้นแบ่งเขตทางทหาร (MDL) อยู่ตรงหน้า

แปลว่า ภูเขาและแนวชายฝั่งที่อยู่ตรงหน้าคุณคือแผ่นดินเกาหลีเหนือ ไม่ต้องส่องกล้องด้วยซ้ำ มองแล้วเห็นเลย

ตัวอาคารสร้างใหม่เมื่อเดือนธันวาคม 2018 ชั้น 1 มีคาเฟ่และร้านขายสินค้าพื้นเมือง ชั้น 2 เป็นห้องนิทรรศการรวมชาติ ห้องเรียนรู้และเลานจ์ ชั้น 4 คือจุดชมวิวและมุมถ่ายรูป มีลิฟต์ พาผู้สูงอายุหรือเข็นรถเข็นเด็กขึ้นไปก็ไม่มีปัญหา

ขั้นตอนการเข้าออก — ส่วนที่สำคัญที่สุดของบทความนี้

หอชมวิวรวมชาติอยู่ในเขตควบคุมพลเรือน จึงต้องเข้าตามลำดับนี้ ① ลงทะเบียนในแอปแจ้งเข้าออก ② ชำระเงินและรับการอบรมด้านความมั่นคงที่จุดแจ้งเข้าออกในสวนความมั่นคงรวมชาติ ③ ตรวจบัตรที่ด่านตรวจเชจิน ④ ชมหอชมวิว ⑤ คืนบัตรผ่าน ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่ขับรถเข้าไปเองได้เฉย ๆ

ขั้นที่ 1 — ลงทะเบียนล่วงหน้าผ่านแอปแจ้งเข้าออก

ตั้งแต่วันที่ 30 มิถุนายน 2025 การแจ้งเข้าออกเปลี่ยนเป็นระบบดิจิทัลแล้ว ค้นหาคำว่า ‘고성군 통일전망대 출입 신고’ (โคซองกุน ทงอิลชอนมังแด ชูริบ ชินโก แปลว่า “แจ้งเข้าออกหอชมวิวรวมชาติอำเภอโคซอง”) ใน App Store หรือ Google Play ดาวน์โหลดฟรี แล้วกรอกข้อมูลผู้เข้าชมไว้ล่วงหน้าได้เลย ระบบจะออกบัตรผ่านอิเล็กทรอนิกส์แบบ QR โค้ดให้

ลงทะเบียนไว้ก่อนจะช่วยลดเวลากรอกเอกสารหน้างาน สำหรับคนที่ใช้แอปไม่สะดวก ที่หน้างานยังรับแจ้งแบบกรอกเอกสารด้วยมือ แต่วันหยุดสุดสัปดาห์ทางแอปเร็วกว่าชัดเจนครับ

ขั้นที่ 2 — ชำระเงินและรับการอบรมด้านความมั่นคงที่จุดแจ้งเข้าออกในสวนความมั่นคงรวมชาติ

ใส่ในแอปนำทางว่า ‘통일안보공원’ (สวนความมั่นคงรวมชาติ) หรือ ‘통일전망대 출입신고소’ (จุดแจ้งเข้าออกหอชมวิวรวมชาติ) ต้องมาที่นี่ก่อน ไม่ใช่ไปที่หอชมวิว หลายคนไม่รู้แล้วมุ่งไปหอชมวิวเลย สุดท้ายต้องย้อนกลับมา

ที่นี่คุณจะชำระค่าเข้าชมกับค่าจอดรถ แล้ว ดูวิดีโออบรมด้านความมั่นคง เป็นวิดีโอสั้น ๆ ผู้เข้าชมทุกคนต้องดู พอจบจะมีคำแนะนำให้เดินทางต่อด้วยรถ

ขั้นที่ 3 — ตรวจบัตรที่ด่านตรวจเชจิน

จากจุดแจ้งเข้าออกถึงหอชมวิวราว 10 กิโลเมตร ระหว่างทางจะมีทหารตรวจบัตรที่ด่านตรวจเชจิน (Jejin Checkpoint) เตรียมบัตรประจำตัวไว้ให้พร้อม ลูกค้าชาวต่างชาติต้องพก หนังสือเดินทางตัวจริง ไปให้ได้ อย่าพึ่งสำเนาหรือรูปถ่ายในมือถือจะปลอดภัยกว่าครับ

ขั้นที่ 4 — จอดรถที่หอชมวิวแล้วเข้าชม

จอดรถที่ลานจอดของหอชมวิว ผ่านการตรวจรอบที่สองที่ศูนย์บริการ แล้วจึงเข้าชมได้ อยู่ได้นานถึง 4 ชั่วโมง (เมื่อก่อนให้ 3 ชั่วโมง ตอนนี้ขยายแล้ว) เหลือเฟือครับ

ขั้นที่ 5 — ขากลับคืนบัตรผ่าน

ชมเสร็จขากลับ ให้คืนบัตรผ่านที่ด่านตรวจเดิมที่ผ่านเข้ามา เป็นอันจบ

ขั้นตอนนี้อ้างอิงจากคำแนะนำของอำเภอโคซองและข่าวเรื่องการแจ้งเข้าออกแบบดิจิทัลเมื่อเดือนมิถุนายน 2025 ตรวจสอบเมื่อเดือนตุลาคม 2026 ถ้าคำแนะนำที่หน้างานต่างไปจากนี้ ให้ทำตามคำแนะนำที่หน้างาน

กับดักเรื่องเวลาที่พลาดกันบ่อย เวลาเข้าออกในตาราง ไม่ใช่เวลาเปิดของหอชมวิว แต่เป็นเวลาปิดรับที่จุดแจ้งเข้าออก เวลาปิดรับต่างกันตามฤดู (ฤดูใบไม้ผลิและใบไม้ร่วง 16:50 น. ฤดูหนาว 15:50 น. ฤดูร้อนช้ากว่านี้) ไปถึงตรงเวลาปิดรับคือสายเกินไปแล้ว แนะนำให้ไปถึงจุดแจ้งเข้าออก ก่อนเวลาปิดรับอย่างน้อยหนึ่งชั่วโมง

ต้องมีรถเท่านั้น

ห้ามเข้าด้วยการเดิน จักรยาน และมอเตอร์ไซค์

เดินก็เข้าไม่ได้ ปั่นจักรยานก็เข้าไม่ได้ แผนที่ว่านั่งรถบัสมาซกโชแล้วต่อขนส่งสาธารณะไปหอชมวิวรวมชาติ เป็นแผนที่ใช้ไม่ได้ครับ

ถ้าไม่มีรถ มีอยู่สามทาง

• เช่ารถ — มีสาขาอยู่ในตัวเมืองซกโชและใกล้สถานีขนส่งด่วนซกโช ต้องมีใบขับขี่สากล
• เหมาแท็กซี่ — เหมาไป-กลับจากซกโชคือทางที่เป็นไปได้จริงที่สุด ตกลงเรื่องเวลารอกันไว้ล่วงหน้าด้วยนะครับ
• ทัวร์ท้องถิ่น — ใช้ทัวร์ DMZ ที่ออกจากซกโชหรือโคซอง เขาจะดำเนินเรื่องขั้นตอนให้ สำหรับลูกค้าต่างชาติทางนี้สบายใจที่สุด

สิ่งที่มองเห็นจริง ๆ จากหอชมวิว

ขึ้นไปถึงจุดชมวิวชั้น 4 แล้ววิวทางเหนือจะเปิดโล่งหมด

• แฮกึมกัง (Haegeumgang) — เขตหินประหลาดที่ได้ชื่อว่า “ภูเขากึมกังแห่งท้องทะเล” วันอากาศดีจะเห็นได้แทบทั้งบริเวณ
• คูซอนบง (Guseonbong) — ยอดสุดท้ายของภูเขากึมกัง ใกล้จนเหมือนเอื้อมถึง เพราะรูปทรงคล้ายหลังอูฐจึงมีอีกชื่อว่านักทาบง หรือยอดอูฐ
• ยอดเขาของภูเขากึมกัง — วันที่ฟ้าใสมาก ๆ จะเห็นถึง พีโรบง ยอดสูงสุด และอกนยอบงด้วย
• ทางรถไฟสายทงแฮ — รางที่เคยเชื่อมเหนือกับใต้ยังทอดขึ้นเหนือแล้วหยุดค้างอยู่อย่างนั้น ภาพนี้เป็นภาพที่ติดตาผมนานที่สุด
• แนวชายฝั่งฝั่งเหนือ — คลื่นซัดอยู่หลังรั้วลวดหนาม แล้วหาดทรายผืนนั้นก็ทอดต่อขึ้นเหนือไปเรื่อย ๆ

ไปช่วงไหนถึงจะเห็นชัดที่สุด?

เห็นชัดที่สุดคือ ช่วงเช้าวันฟ้าใสในหน้าหนาวและปลายฤดูใบไม้ร่วง พูดกันตรง ๆ คืออยู่ที่สภาพอากาศล้วน ๆ ครับ

• ฤดูที่ดีที่สุดคือหน้าหนาวและปลายฤดูใบไม้ร่วง — อากาศแห้งและใส ทัศนวิสัยไปได้ไกล ถ้าอยากเห็นยอดภูเขากึมกัง ช่วงนี้โอกาสสูงที่สุด
• หน้าฝนของฤดูร้อน กับหมอกและฝุ่นเหลืองในฤดูใบไม้ผลิ — พอเห็นแนวชายฝั่งได้ แต่ภูเขากึมกังอย่าไปหวัง
• ช่วงเวลาให้เลือกตอนเช้า — ยิ่งบ่ายยิ่งมีหมอกทะเลบ่อย ถ้าตั้งใจจะถ่ายรูป ยิ่งควรไปตอนเช้า
• วันฝนตก — แทบไม่เห็นอะไรเลย วันแบบนั้นสลับไปเที่ยว ที่เที่ยวอื่น ๆ ในซกโช จะดีกว่า

ต่างจากพันมุนจอมกับอิมจินกักอย่างไร?

ทัวร์ DMZ ของเกาหลีส่วนใหญ่อยู่แถวชานเมืองโซล เทียบกันได้แบบนี้ครับ

เงื่อนไขการจองของพันมุนจอมและอิมจินกักเปลี่ยนบ่อย ก่อนไปให้ตรวจสอบประกาศของผู้ดูแลแต่ละแห่ง พันมุนจอมขั้นตอนยุ่งยากและจองยาก แต่หอชมวิวรวมชาติตัดสินใจวันนี้ พรุ่งนี้ไปได้เลย และที่นี่คือ หอชมวิวเหนือสุดของเกาหลีใต้ที่อยู่ติดทะเล รั้วลวดหนาม คลื่น และภูเขาฝั่งเหนืออยู่ในเฟรมเดียวกัน

ไม่ต้องเทียบว่าที่ไหนดีกว่ากันหรอก เพราะเป็นคนละแบบกัน แต่ถ้าใส่พันมุนจอมเข้าไปในแผนเที่ยวโซลยาก ทางซกโชกับโคซองเป็นทางเลือกที่ทำได้จริงกว่ามาก

สิ่งที่ต้องปฏิบัติตามในเขตควบคุมพลเรือน

ผ่านขั้นตอนมาแล้วก็ไม่ได้แปลว่าอิสระนะครับ มีบางข้อที่ต้องทำตามจริง ๆ

• ห้ามออกนอกเส้นทางที่กำหนด บริเวณโดยรอบยังมีบางพื้นที่ที่มีทุ่นระเบิดหลงเหลืออยู่ นี่เป็นเรื่องความปลอดภัย และถ้ามีคนออกนอกเส้นทาง ผู้เข้าชมคนอื่นที่เข้ามาพร้อมกันก็อาจถูกกักไว้ด้วย
• ห้ามนำเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เข้าไป
• ห้ามถ่ายภาพสิ่งปลูกสร้างทางทหารและกำลังพล ที่หอชมวิวและมุมถ่ายรูปถ่ายไปทางเหนือได้ แต่ระหว่างทางอย่าหันกล้องไปทางป้อมยาม ด่านตรวจ หรืออุปกรณ์ทางทหาร
• โดรนห้ามเด็ดขาด ไม่ต้องบอกก็น่าจะรู้ แต่เขียนไว้กันเหนียวครับ
• กฎอื่น ๆ ให้ทำตามที่จุดแจ้งเข้าออกและการอบรมด้านความมั่นคงแนะนำ

อาจฟังดูยุ่งยาก แต่ผมคิดว่าขั้นตอนเหล่านี้แหละที่อธิบายได้ตรงที่สุดว่าที่นี่เป็นสถานที่แบบไหน การอ่านเรื่องการแบ่งแยกประเทศจากข่าว กับการยื่นบัตรประจำตัวผ่านด่านตรวจเข้าไปดูด้วยตาตัวเอง เป็นประสบการณ์คนละเรื่องกันเลย

ที่เที่ยวที่ควรจัดไปด้วยกัน

ในเมื่อขึ้นมาถึงโคซองแล้ว แนะนำให้จัดเป็นทริปครึ่งวันไปเลยครับ

• พิพิธภัณฑ์ DMZ (DMZ Museum) — อยู่ ในขั้นตอนการเข้าออกชุดเดียวกัน กับหอชมวิวรวมชาติ ถ้าแจ้งเข้าออกไว้แล้วก็เข้าชมได้เลยโดยไม่ต้องทำเรื่องเพิ่ม ปิดทุกวันจันทร์ (ถ้าวันจันทร์ตรงกับวันหยุดราชการ ปิดวันถัดไปแทน อ้างอิงจากเว็บไซต์ข้อมูลท่องเที่ยว ตรวจสอบเมื่อเดือนตุลาคม 2026) เช็กวันให้ดีด้วยนะครับ เนื้อหาว่าด้วยธรรมชาติของ DMZ และประวัติศาสตร์การแบ่งแยกประเทศ พาเด็ก ๆ ไปดีมาก
• สถานีเชจิน — สถานีเหนือสุดฝั่งใต้ของทางรถไฟสายทงแฮ ความรู้สึกตอนยืนดูชานชาลาของสถานีที่ไม่มีรถไฟจอดนี่แปลกดีครับ
• ฮวาจินโพ (Hwajinpo) — ทะเลสาบน้ำกร่อยขนาดใหญ่ที่อยู่บนทางขากลับ หาดทรายกับทะเลสาบติดกัน แถมมีบ้านพักตากอากาศของอี ซึงมัน และอี กีบุง กับ ‘ปราสาทฮวาจินโพ’ (บ้านพักของคิม อิลซ็อง) อยู่ด้วย เป็นเส้นทางประวัติศาสตร์สมัยใหม่ได้เลย

ลำดับที่แนะนำ: เช้าไปหอชมวิวรวมชาติ → พิพิธภัณฑ์ DMZ (ปิดวันจันทร์) → มื้อเที่ยง → ฮวาจินโพ → กลับซกโช เผื่อเวลาเต็มที่ก็ครึ่งวันถึงหนึ่งวันพอครับ เป็นทริปที่แทรกลงใน แผนเที่ยว 2 วัน 1 คืน ได้พอดี

เส้นทางจากซกโช และเส้นทางขากลับ

จากตัวเมืองซกโชขึ้นทางหลวงหมายเลข 7 แล้วมุ่งขึ้นเหนือไปเรื่อย ๆ เป็นเส้นที่มีทะเลอยู่ทางขวาตลอด ขับรถเพลินมากครับ ใช้เวลาราว 50 นาที

ถ้าสงสัยว่ามาซกโชอย่างไร ผมรวบรวมไว้ใน วิธีเดินทางจากโซลไปซกโช และ วิธีเดินทางจากสนามบินอินชอนไปซกโช แล้ว

ขากลับแวะร้านเราด้วยก็ได้นะครับ เราอยู่ หน้าหาดซกโชพอดี เดินจากสถานีขนส่งด่วนซกโชแค่ 3 นาที มองทะเลฝั่งเหนืออยู่นาน ๆ แล้วขับลงมา แปลกดีที่จะหิวขึ้นมาเอง แวะกิน มุลฮเว เย็น ๆ สักชามก่อนกลับ ลำดับการกินมุลฮเว ผมก็เขียนสรุปไว้แล้ว ถ้ามาเป็นหมู่คณะ โทรบอกล่วงหน้าที่ +82-33-635-4488 ได้เลยครับ

ทำไมคนซกโชถึงเขียนบทความนี้?

ซกโชคือ เมืองของผู้พลัดถิ่น ช่วงสงครามเกาหลี คนที่อพยพลงใต้มาแวะพักที่ท่าเรือแห่งนี้ชั่วคราว คิดว่าอีกไม่นานคงได้กลับ แต่เส้นหยุดยิงถูกขีดขึ้น กลับไม่ได้อีกเลย แล้วที่นี่ก็กลายเป็นบ้านของพวกเขา ชุมชนที่เกิดขึ้นแบบนั้นคือ หมู่บ้านอาไบ ของซกโช ส่วนอาไบซุนแดกับโอจิงออซุนแด (ปลาหมึกยัดไส้) ก็คืออาหารทางเหนือที่ทำขึ้นใหม่ด้วยวัตถุดิบทางใต้

ดังนั้นแนวชายฝั่งที่คุณมองเห็นจากหอชมวิวรวมชาตินั้น สำหรับผู้สูงอายุผู้พลัดถิ่นในซกโช ไม่ใช่แหล่งท่องเที่ยว แต่คือทิศทางของบ้านที่พวกท่านจากมา

ร้านของเราเชิญผู้สูงอายุผู้พลัดถิ่นจากหมู่บ้านอาไบราว 300 ท่านมาเลี้ยงอาหาร ปีละสองครั้ง ร้านที่อยู่ได้เพราะทะเลซกโช ทำอะไรคืนให้ซกโชบ้าง เราว่าเป็นเรื่องที่ควรทำอยู่แล้ว

ถ้าไปหอชมวิวรวมชาติมาแล้วแวะ หมู่บ้านอาไบ ต่อ ภาพที่เมื่อครู่มองจากหอชมวิวจะให้ความรู้สึกต่างออกไปนิดหนึ่ง ผมว่านั่นแหละคือคุณค่าจริง ๆ ของทริปนี้ครับ

ดูเมนู · เส้นทางมาร้าน · คำถามที่พบบ่อย

แล้วพบกันที่ซกโชครับ